Dedektif Seçimi İçin Isparta'da Sorulacak Yedi Soru

Yedi soru, yedi işaret

İş nerede yapılıyor? Cevap “ilçede, yerinde” olmalı. Bir büro adresi gösteriliyorsa haritada bulun; gösterilemiyorsa (biz de göstermiyoruz) işin ilçede nasıl yapıldığını anlattırın. Isparta’yı bilmeyen biri Gönen’in Balıkesir’de de olduğunu, Barla’nın bugün köy olduğunu bilmez; iki küçük soruyla anlaşılır.

Sonuç sözü veriyor mu? “Bulunur”, “ispatlanır”, “mahkeme kabul eder” gibi cümleler vazgeçme işaretidir. Yerinde araştırma bazen beklenen şeyi görmez ve dürüst bir cevap bunu baştan söyler.

Hangi yöntemleri kullanıyor? Eşinizin telefonuna girmeyi, araca bir şey takmayı, bir kaydı sorgulatmayı teklif eden kişi sizi de riske atar. Yoldan görülebilenle sınırlı bir çalışma anlatıyorsa dinlemeye devam edin.

Rakamı ne zaman söyledi? Sizi dinlemeden, ilçeyi sormadan söylenen rakam bir ölçüme dayanmaz. Bedelin neye göre değiştiğini bu sitede ayrı bir yazı anlatıyor; aynı soruları karşı tarafa da sorun.

Belge iddiası var mı? Türkiye’de dedektiflik için verilen bir lisans ya da ruhsat yok; “belgeli”, “yetkili” diyen biri neyin belgesinden söz ettiğini açıklayamaz. Eski meslek anlatmak da bir ölçüt değildir.

Gün sayısını yolu görmeden mi verdi? Sütçüler’in dağ köyündeki bir iş için merkezdeki işle aynı günü söyleyen kişi ya ili bilmiyordur ya işi. Gün sayısı ilçeye ve sezona göre değişir; bunu söyleyen kişi işi biliyordur.

Rapor nasıl bir şey? Tarihli mi, görülmeyeni de yazıyor mu, yorum içeriyor mu, kime teslim ediliyor. “Her şeyi yazarız” cevabı yetersizdir; “görüleni tarihiyle yazarız, görülmeyeni de” cevabı yeterlidir.

Yedisini de geçen kişiyle konuşurken

Konuyu kendi cümlenizle anlatın, yer adını ve elinizdeki ipucunu söyleyin. Karşınızdaki size soru soruyorsa iyi; yalnız anlatıyorsa dikkat. Bu sitede aynı sorulara verdiğimiz cevaplar çalışma sırası ve sorular sayfalarında yazılı; okuyup aramanız bizim için de daha kısa bir görüşme demek.